Κλινική εικόνα και συμπτώματα
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από την εντόπιση και το μέγεθος του όγκου, αλλά συχνά εμφανίζονται σχετικά γρήγορα σε σχέση με τους χαμηλότερου βαθμού όγκους. Συνήθως περιλαμβάνουν:
- Επιληπτικές κρίσεις
- Επίμονους πονοκεφάλους, που επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου
- Αδυναμία ή αιμωδίες σε άκρα
- Διαταραχές λόγου ή κατανόησης
- Αλλαγές στην προσωπικότητα, τη μνήμη ή τη συγκέντρωση
- Δυσκολία στην ισορροπία ή την κίνηση Τα συμπτώματα συχνά αντανακλούν τη διήθηση ζωτικών εγκεφαλικών περιοχών.
Διάγνωση
Η μαγνητική τομογραφία (MRI) αποτελεί την κύρια διαγνωστική μέθοδο. Τα αναπλαστικά αστροκυττώματα συνήθως εμφανίζουν ανομοιογενή εικόνα και σε αρκετές περιπτώσεις προσλαμβάνουν σκιαγραφικό, γεγονός που βοηθά στη διαφοροποίηση από χαμηλότερου βαθμού όγκους. Η οριστική διάγνωση τίθεται μόνο με βιοψία και ιστολογική ανάλυση, που δείχνει χαρακτηριστικά κύτταρα με αυξημένη πυρηνική άτυπη και μιτωτική δραστηριότητα. Η μοριακή ανάλυση (π.χ. μεταλλάξεις IDH, ATRX, 1p/19q) έχει πλέον σημαντικό ρόλο, καθώς παρέχει προγνωστικές και θεραπευτικές πληροφορίες.
Θεραπεία
Η θεραπευτική στρατηγική είναι πολυπαραγοντική και περιλαμβάνει:
- Χειρουργική αφαίρεση: Στόχος είναι η μέγιστη δυνατή εκτομή του όγκου με ασφάλεια. Η χρήση νευροπλοήγησης, διεγχειρητικής νευροφυσιολογικής παρακολούθησης και μικροχειρουργικών τεχνικών επιτρέπει καλύτερο έλεγχο και προστασία ζωτικών λειτουργιών.
- Ακτινοθεραπεία: Εφαρμόζεται σχεδόν πάντα μετά τη χειρουργική επέμβαση, για να ελέγξει μικροσκοπικά υπολείμματα του όγκου.
- Χημειοθεραπεία: Η τεμοζολαμίδη είναι το φάρμακο εκλογής και χορηγείται συνδυαστικά με την ακτινοθεραπεία ή/και σε κύκλους μετά από αυτήν. Η ακριβής σειρά και ένταση της θεραπείας εξατομικεύεται με βάση την ηλικία, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και τα μοριακά χαρακτηριστικά του όγκου.
Πρόγνωση
Η πρόγνωση του αναπλαστικού αστροκυττώματος είναι σοβαρότερη σε σχέση με τα χαμηλού βαθμού αστροκυττώματα, αλλά συνήθως καλύτερη από το γλοιοβλάστωμα. Η μέση επιβίωση ποικίλλει και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την έκταση της χειρουργικής αφαίρεσης, την ηλικία του ασθενούς και τα μοριακά ευρήματα (π.χ. η παρουσία μετάλλαξης IDH σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση). Παρ’ όλα αυτά, απαιτείται στενή και δια βίου παρακολούθηση με τακτικές απεικονίσεις.
Συμπέρασμα
Το αναπλαστικό αστροκύττωμα (βαθμού ΙΙΙ) είναι ένας επιθετικός όγκος που απαιτεί άμεση, πολυπαραγοντική και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Ο συνδυασμός έγκαιρης χειρουργικής παρέμβασης, σύγχρονης ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας προσφέρει τη βέλτιστη δυνατότητα ελέγχου της νόσου και παράτασης της επιβίωσης με διατήρηση της ποιότητας ζωής. Η στενή συνεργασία ασθενούς, οικογένειας και εξειδικευμένης ιατρικής ομάδας είναι καθοριστική για την καλύτερη δυνατή έκβαση.
ή καλέστε μας στο: 210 69 208 10 ή 210 48 071 98